دانلود صداهای سه بعدی
فایلی که دوستم برایم پخش کرد در واقع اولین تجربه شنیدن صدای هولوفونیک (سه بعدی) من بود. دستکم خودم اینطور فکر میکردم. هیجانزده شده بودم. چشمهایم را بسته بودم و در یک آرایشگاه بودم. فرد آرایشگر مدام با من صحبت میکرد و من حرکت قیچیاش را روی موهایم حس میکردم. باورم نمیشد حواس انسان اینقدر راحت فریب صداهای مجازی را بخورد. باورتان نمیشود؟ چرا امتحان نمیکنید؟ فایل صوتی «آرایشگر مجازی» را از اینجا دریافت کنید. توجه داشته باشید که تصور سه بعدی که در ذهن شما ایجاد میشود فقط به وسیله دو منبع صوتی (گوشی سمت چپ و راست) ایجاد شده است. به همین دلیل فنآوری صدای هولوفونیک با صداهای سه بعدی که توسط چندین منبع مختلف تولید میشوند فرق میکند.
همچنین میتوانید به صداهای سه بعدی دیگر گوش کنید
آرایشگر مجازی که یکی از معروفترین صدای های سه بعدی هست. در ضمن 5دقیقه زمان این صدای 3بعدی است
صدای کبریت که واقعا فوق العاده است من خودم هم وقتی این رو گوش کردم وقعا بوی کبریت رو احساس کردم
صدای نجوای زن به قدری واقعی است که انگاری واقعا یک نفر اومده داره در گوشتون پچ پچ میکنه
اما من اشتباه کرده بودم! این اولین باری نبود که من به صدای هولوفونیک گوش میدادم! در واقع بدون اینکه بدانم مدتهای طولانی به این نوع صداها گوش داده بودم! آلبوم «آخرین برش!» یا Final Cut محصول «پینک فلوید» و یا «خوبیها و بدیهای جادهگردی» (ترجمه وحشتناکی از The Pros and Cons of Hitchhiking) اثر «راجر واترز» از نمونه آثار مورد علاقه من بودند که این فنآوری در ضبط آنها به کار رفته بود!!! مدتها به آنها گوش داده بودم بدون این دقت کنم فنآوری صدای سهبعدی در آنها به کار رفته است! (یکی از دوستان خوب بالاترینی توضیح دادند که نسخه اولیه این آلبومها به صورت عادی ضبط شده بودند و نسخههای دست من هم همانها بوده است، دست کم زیاد از خودم ناامید نباید باشم!)توجه: این نوشته را در امتداد نوشته خوب R2G Soft مینویسم. با تشکر ویژه از ایشان.
صدای هولوفونیک چیست؟
همانطور که ما به کمک «دو چشم» که با فاصله معینی از یکدیگر قرار دارند میتوانیم «عمق» و «پرسپکتیو» را تشخیص دهیم، گوشهای ما نیز به ما کمک میکنند جهت و فاصله صداهای تولید شده در محیط پیرامونمان را تشخیص دهیم.
صداهایی که از یک منبع معین صوتی به گوش چپ یا راست ما میرسد دقیقا مشابه هم نیستند. آنها از لحاظ «شدت صوت»، «تاخیر زمان» و «فرکانس» با یکدیگر تفاوت دارند و مغز ما بر اساس همین تفاوتهاست که به درکی از «جهت»، «فاصله» و «نوع» منبع صوتی دست مییابد.
با چیدمان معین میکروفونها و شبیهسازی مدل شنوایی گوشهای انسان میتوان صداهایی تولید کرد که مغز ما را فریب داده تا «جهت» یا «فاصله»هایی را که در واقع وجود ندارند، باور کند.
